verslag 3 - Doerak Goforit

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

verslag 3

De overstap naar een 850 OK

Grietje ondernam de wandeling naar het kantoor op het andere eind van de steiger.
Kort daarop kwam ze met 4 telefoonnummers terug van bedrijven die misschien bereid waren ons ter plekke te helpen.
Al snel bleek na deze actie dat er niemand bereid of aanwezig was om ons probleem op te lossen.
Grietje, altijd positief, had al geopperd dan maar weer met openbaar vervoer terug te reizen naar huis en later de boot maar te halen.
DAAR was ik nog niet aan toe !

Dus maar verder zoeken in de doosjes met reserve bouten, boutjes en schroeven (en meer van die prut) die ik inmiddels aan boord had mee genomen.
Geen bout paste, vreemd. Moest i.v.m. de beperkte ruimte tussen poelies en het plaatwerk ook alles op de tast doen.
De schrik sloeg mij om het hart, zou er nog een bout eind in het tapgat zitten ? Nee dus.
Zou het schroefdraad nog in takt zijn ? Gelukkig wel ...
Uiteindelijk vond ik een boutje die wel te lang was maar redelijk pakte op het bestaande schroefdraad. Dus een paar moeren op de bout gedraaid om het overblijvende schroefdraad korter te maken. Ennnnnn, ja het lukt ! De dynamo riem zat op spanning pffffff. We konden vertrekken. Het was inmiddels aardig uitgelopen en 13.00 uur.
Om in dit 4 beschrikbare dagen terug te varen naar Heerenveen zou niet meer lukken. We zouden wel zien.

Al snel, na 5 minuten varen,  schoven we de eerste sluis, sluis Roermond, in om te schutten.
Ik liet in deze grote sluis, tegen mijn princiepes, even de motor lopen en hoorde plotseling dat hij een eigen leven ging leiden. De toeren liepen even plotseling omhoog als naar beneden.
Voor mij duidelijk een teken dat er iets niet goed is en dat dit met het brandstof systeem had te maken. Oefff, toch maar even een afwachtende houding innemen, misschien kwam het doordat deze motor, na revisie (wel 22 jaar geleden !) nog maar 400 vaaruren had gemaakt.

Tevens hoorden we dat we 1 uur moesten blijven liggen i.v.m. een te lage waterstand van De Maas. Dat kon er ook nog wel bij.
Dus motor uitgezet en tijd genoeg om de kop over het "technische probleem" te breken, want ja ik ben ook maar een self made hobbyist met een technische knobbel(tje)

Nadat we ook sluis Roermond achter ons konden laten en opweg waren naar sluis Belfeld, bleek dat bij meer dan 1600 toeren de motor het inmiddels aan geleerde trukje herhaalde.
Dit gaf mij bepaald niet een gerust gevoel met de wetenschap dat we binnen nu en ???? op de Waal zouden varen. Iets wat we nog nooit hadden gedaan, maar dan ook nog met een motor die kuren had. Kreeg van het idee spontaan kramp in m'n bilnaad.
Maar goed, de planning was om te overnachten in de Kraayenbergse plassen. Dit was ons aangeraden door vrienden van ons.

Rustig op de Maas varende, het was nog steeds mooi weer, leek het mij beter om een brandstoffilter te vernieuwen. Er lagen immers nog filters aan boord. Dat zou misschien het probleem van het eigenwijze toerental oplossen ....
Aangekomen bij een stuk damwand zagen we bovenaan in het onkruid en paar bolders. Daar aangelegd heb ik een nieuw brandstoffilter in de houder van Delpi gezet die aan de zijkant van de voor mij onbekende Peugeot Indenor zat gemonteerd. Nadat ik met veel transpireren, de temperatuur was drukkend, het nieuwe filter met brandstof had gevuld ben ik overgegaan tot het ontluchten van het brandstof systeem. Met goede moed werd de contactsleutel omgedraaid, maar alles wat er gebeurde, de motor wilde niet starten. Ik wist inmiddels dat de Peugeot Indenor niet een gemakkelijke motor was om te ontluchten.
Hangende aan dit stuk damwand konden we natuurlijk niet overnachten, dus goede hulp was welkom, tevens het drinken waar mijn maatje met grote regelmaat kwam aanlopen.
Eerst maar de leidingen stuk voor stuk losgedraaid naar de verstuivers, de startmotor laten draaien en daarna weer vast gezet. Geen drup diesel aan het einde van de leidingen. Ook deze actie gaf dus geen teken van leven in het blok. Had zo langzamerhand ook het gevoel dat het leven uit mij zou wegtrekken.

Na overleg met Grietje had ik bedacht "mijn eigen monteur bij problemen", Sander Kamminga van Boottechniek 1941, om een oplossing te bellen.
Mijn ervaring was dat hij een echte kei is in zijn vak.
Ondanks dat hij met vacantie bleek te zijn, nam hij gelukkig de telefoon op. De oplossing zou zijn dat er nog 2 boutjes op de brandstofpomp losgedraaid dienden te worden voor ontluchten. Tevens de mededeling: Als je dat niet doet, krijg je de Indenor niet weer aan de praat, joepie, maar wel leeg getrokken accu's vermoedelijk.
Inmiddels stond ik al met sleuteltje nummer 7 in de hand om het advies uit te voeren. Gelukkig........ het geluk was met ons en de motor pruttelde er weer op los.
Wel was met de laatste verrassing het totale oponthoud opgelopen tot ongeveer 6 uren ! De eerder geplande overnachtingsplaats konden we ook schrappen.
Dit werd uiteindelijk het Leukermeer bij Well waar we rond 19.30 uur konden aan leggen. Inmiddels waren we er ook achter dat het wisselen van het filter niet tot de oplossing had geleid.
Wat waren we blij, pffffffffff dus niet ! Steeds meer kwam bij mij het idee naar boven dat we te maken hadden met een vervuilde dieseltank .....

Onze hondjes hadden zich geweldig gedragen en hun blaastraining weer in praktijk gebracht. Dus zij kwamen nu op de eerste plaats om uitgelaten te worden.
Redelijk uitgekakt van alle emoties  konden we daarna de rest van de tocht samen bespreken, genieten van de koffie en de nodige aandacht besteden aan onze trouwe scheepsmaatjes.
We zijn op tijd in de kooi gegaan omdat we de volgende dag weer op tijd wilden vertrekken.













 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu