verslag 4 - Doerak Goforit

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

verslag 4

De overstap naar een 850 OK

11 augustus 2019

Vroeg op staan ! Even de olie van de hydraulische keerkoppeling gecontrolleerd. Je weet maar nooit.

Om 07.00 uur vertrokken we weer na een verdiende nachtrust vanaf het Leukermeer. Mooie omgeving daar bij Well.
Omstreeks 8.25 uur voeren we sluis Sombeek binnen en werden we om 8.55 uur weer "vrij gelaten". Ik hoopte wel dat deze dag ons iets meer rust zou geven, maar wist niet wat we op De Waal nog moesten verwachten. Als ik alle verhalen van watersporters moest geloven, niet veel goeds.

Om 12.15 uur waren we geschut in sluis Weurt. En zagen we het water van De Waal al met redelijke snelheid op de hoek voorbij stromen.
Eerst via de marifoon gemeld bij verkeerspost Nijmegen. Een groot gebouw op de hoek, dat je niet kon missen.



Snel kregen we antwoord dat er van BB een vrachtschip nadererde en aan de overzijde een pleziervaarder van SB.
We zouden van beide geen last hebben werd ons gemeld. Nou daar gingen we dan, het onbekende tegemoet.
SB uit tegenstrooms De Waal op. We hadden inmiddels voor de veiligheid beide ons zwemvest aangetrokken !



Er was ons vooraf verteld, dat we bij het opvaren van De Waal direct over moesten steken om de recreatie geul te volgen.
Al wat wij zagen, was geen dubbele markering die aan de overzijde naar deze geul verwees.
Dus na kort en snel overleg besloten wij samen bij de  4 andere pleziervaarders te blijven die voor ons aan stuurboord hun weg vervolgden.
Uit onze informatie die we hadden ingewonnen zou 4/5 km snel genoeg zijn tegen de stroom in.
Veel harder konden we ook niet omdat de motor dan weer begon te protesteren en zenuwachtig met zijn toeren begon te goochelen.
Dat gaf mij wel een klein beetje een week gevoel op de maag, dus werden de aanwezige meters op het dashbord wat extra vaak gecontroleerd.

Plotseling werd er luid getoeterd en gebaard vanaf een groot vrachtschip in het midden van de vaargeul.
We moesten meer aan de kant.  Dat gevoel hadden wij nog niet zo zeer, omdat we naar ons idee al vrij dicht op de kant voeren en wilden voorkomen dat we door de stroming naar de kant toe werden gedrukt.
We waren ook nog heeeeeeel veel meters van dat vrachtschip af.
Vervolgens zag Grietje achter ons een schip van de Rijkswaterstaat aan komen. "Ze komen achter ons aan" zei ze.
Hieronder een kiekje van zo'n schip en bedenk daarbij iets iets meer golfslag en de grootte van onze Doerak (pffffffff)



We zien het wel was mijn antwoord, ik moet het stuur recht houden ....
Kort daarop voeren ze naast ons en met de golfslag op dat moment gaf dat ons niet een heel prettig gevoel. Voor op het dek stond een medewerker te gebaren dat hij even wilde communiceren.
Hij vroeg aan Grietje of wij misschien ook iets sneller, zo'n 6 km konden varen, iets meer naar de kant en wanneer het mogelijk zou zijn het recreatiepad te gaan volgen. Uiteraard wilden we hier aan voldoen.
Dat betekende wel met regelmaat oversteken naar de andere zijde. Het recrecreatiepad  liep afwisselen van BB naar SB en het  was druk op de Waal.
Sommige duwbakken waren 3 breed aan elkaar gekoppeld waarachter een duwboot voor ons idee, moeiteloos zijn werk deed en dat tegen de stroom in.

Een tik tegen de gashandel voorwaarts en "Indy" wist wat er gevraagd werd. Op het moment dat we samen hadden bepaald over te steken, voordat de volgende "Ferrarie" weer in het zicht kwam, begon de motor weer met zijn toeren te wisselen. Toch maar doorzetten. De temperatuur bleef gelukkig rond de 80C.  Aangekomen aan de andere zijde kon mijn bilnaad zich weer ontspannen en het toerental iets zakken.
De motor bleef gelukkig zijn werk doen.
Dit moesten wij op de 20 km die voor ons lag nog een aantal keren herhalen om de recreatiegeul te volgen.
Omstreeks 15.35 uur voeren wij de kruising met het Pannerdense kanaal voorbij, om even verder op over te steken en met de stroom mee het kanaal op te varen.
De snelheid van de Indenor liep al gauw op naar 12 km p/u en wij hadden het gevoel dat hij inmiddels iets beter zijn werk deed.

De honden hadden aangegeven dat ze na 20 km Waal wel even op de wal wilden en ook wij vonden dat een prima idee om even te ontspannen.
Om 16.00 uur konden we in "Het gat van Moorlag" even een aanlegplaatsje vinden.
Nadat we weer waren gestart, kwamen we even na 17.00 uur aan in Jachthaven Jason in Arnhem.
We hadden besloten deze tocht te onderbreken en met openbaar vervoer weer naar huis te reizen. De boot konden we daar een week achter laten.
Van de harde wind die voorspeld was hadden wij tijdens ons avontuur geen last gehad.

Bij de jachthaven stond een bushalte, maar we hadden de bus net gemist. Een minuutje te laat.....
Dat hield tevens in dat wij aansluitend aan de terugreis vanaf Groningen geen bus meer naar huis konden pakken. Daar zou het te laat voor zijn.
Dus besloten we maar naar het station te lopen om toch tijd te winnen. Wat viel dit achteraf tegen. Via "achterafbuurten" en abrieksterreinen kwamen we uiteindelijk bij het station aan.
Zeulend met zware boodschappen tassen met spullen die niet een week aan boord konden blijven en 2 hondjes aan de lijn.
Uiteindelijk zakten we compleet door de hoeven  op onze zetel, althans zo voelde dat, van het juiste treinstel om ons weer naar het noorden te brengen.
Je kent de omgeving niet, dus ook dat was uit zoeken.



Toen we 's avonds laat weer aankwamen in onze woonplaats Tolbert, zagen we dat het niet overal mooi weer was geweest.
Verwonderd hebben we gekeken naar diverse bomen die waren omgewaaid. Wij hadden dus geluk gehad.

 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu