verslag 5 - Doerak Goforit

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

verslag 5

De overstap naar een 850 OK

16 augustus 2019

Direct na het einde van de werkzaamheden van Grietje in het UMCG even snel een hapje naar binnen gewerkt en met het openbaar vervoer naar Station Groningen gereisd.
Omstreeks 22.30 uur kwamen we met onze hondenvriendjes aan op de jachthaven in Arnhem waar we onze nieuwe aanwinst een week eerder hadden achtergelaten.
Nog even bij komen van de reis, wat gedronken en op bed. We wilden de volghende dag vroeg vertrekken voor de 2e helft van de terugreis.

17 augustus 2019
.
Om 06.00 uur opgestaan om nog even wat werkzaamheden aan de motor te doen.
De mechanische stopknop ging zo zwaar, dat het bijna niet meer mogelijk was normaal de motor te stoppen. De binnenkabel uit de buitenkabel getrokken. In de binnenkabel bleek een knik te zitten.
Zowel de buiten als de binnnenkabel ingekort en de laatste van vet voorzien. Zo, dat werkte weer zonder dat de hele stuurstand heen en weer werd getrokken.
Ook even een poging gedaan onder de brandstoftank wat diesel af te pompen. Dat lukte niet omdat er geen drup diesel uit het kraantje kwam terwijl ik deze toch echt open had gedraaid.
Dat was voor mij definitief het besluit om het in de thuishaven als eerste op te lossen.

Om 9.20 uur zijn we uit Arnhem vertrokken en draaien we al snel de IJssel op. Dat de stroom in ons voordeel werkte bleek wel uit het feit dat we om 12.20 uur Zutphen al passeerden.
dus al ongeveer 50 km afgelegd.
In Veessen even een sanitaire stop voor de hondjes. Het was inmiddels rond 15.00 uur. Op weg naar de Spoolde sluis in Zwolle waar we 17.00 uur arriveerden.
Het was ontzettend slecht weer en de regen kwam met bakken uit de hemel en ook uit de broekspijpen van Grietje. Zij zat voor op het dek tijdens de sluisgang.
We vonden het tijd om de reis voor deze dag te beëndigen en omstreeks 18.30 uur legden wij aan in Hasselt. De Arembergersluis zouden we voor sluitingstijd (19.00 uur) zeer waarschijnlijk toch niet halen.
Een bijzonder moment op een bijzondere plaats (voor ons)

Een maand daarvoor was dat exact de zelfde aanlegsteiger waar Jelte en Greetje, de toen potentiële kopers van onze Doerak 650 met de naam "Wotterhûske" voor het eerst aan boord kwamen.
Zij waren de eerste kijkers en hebben hem direct gekocht voor de vraagprijs. We waren volkomen beduust en hadden nog 1 week te gaan van onze vaarvakantie.
Die konden we gelukkig gewoon afmaken. De week daarop hebben we de nieuwe eigenaars al uitgezwaaid toen "ons " Wotterhûske de haven uit voer met een nieuwe kapitein achter het stuur.

18 augustus 2019

Om 8.15 uur zijn we, na een welverdiende nachtrust, weer vertrokken. We hadden 45 minuten nodig naar de Arembergersluis, dus het besluit van gisteren om in Hasselt te stoppen was achteraf een goede beslissing geweest.
We besloten vandaag om via Vollenhove te reizen, wel een beetje om, maar wel mooi. We hadden inmiddels toch al een behoorlijke afstand achter kiesjes.
Omstreeks 11.00 uur even aangelegd voor de poort van Blokzijl. Had toch het idee dat, nu het brandstofnivo in de tank daalde, de motor wat onrustiger ging lopen. Even 20 ltr reserve bijgetankt.
Onze scheepsmaatjes konden daar op de wal zich ook lekker even uit rennen.
Toen we, kort daar na, voor de sluis in Blokzijl aanlegden, lag er al een grote rij wachtenden. De sluis stond in storing !

Om 11.50 uur waren geschut in de sluis en konden we verder. De thuis haven kwam steeds dichter bij, ook wel weer een goed gevoel na zoveel vaaruren en ervaringen.
De Lindhorst Homan sluis passeerden we omstreeks 14.15 uur.
Nadat we om 15.00 uur even hadden gepauzeerd, konden we om 18.00 uur aanleggen bij jachthaven De Bron, onze thuishaven in Heerenveen.

Een bijzondere reis vanaf Roermond waarbij we ook weer veel hebben geleerd. Met name bij het varen op Maas en Waal. Vooral de laatste heeft indruk op ons gemaakt...We zijn er ge;ukkig niet bang van geworden. We zouden het zeker, nu we ons schip beter kennen, zo weer doen.

Als laatste een, voor ons, zeer bijzondere ervaring:

Onderweg hadden we een notitieblokje in de boot liggen waarin we allerlei mogelijke benamingen voor onze nieuwe aanwinst opschreven.
Er staan soms namen op schepen waarvan je de betekenis bij het lezen niet zo 1,2,3 ziet totdat het het hard op leest en vervolgens vaak in de lach schiet.
Dat vinden we beide leuk en tussen deze namen had ik "Goforit" ook gezet.
Op ons huis staat "Make it Happen" en dat is onze drive in het leven en dat hebben we de kinderen ook meegegeven, ga er voor.
Ik hoorde tijdens deze tocht Grietje in eens van uit het vooronder zeggen van: "Dit zal toch niet, hoe is het mogelijk". Ik was nieuwsgierig en keek naar beneden.
Ze was bezig even een een ander T shirt aan te trekken waarop een tekst stond die we beiden nog nooit hadden ontcijferd, gewoon niet op gelet, niet de moeite voor gedaan.
Ze hield hem naar mij omhoog en vroeg wat staat daar ? Nog zag ik het niet door de verschillende kleuren en materiaal waar de tekst van was opgebouwd.
We hebben een foto gemaakt van dit shirt, voor ons de overtuiging welke naam ons schip voortaan als verlengstuk van onze "drive" op de woning moest gaan voeren.
Hieronder de foto van het T shirt. Wonderen zijn de wereld nog niet uit.



EINDE VERSLAG




 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu